و شاید
برگی سرگردانم
در تلاطم دریایی که پایانش
رسیدن به خورشیدست
و یا شاید
در قاب عکس خانه ای
یادگار عشقی هستم
که در هیاهوی زمانه ای بی رحم
به فراموشی سپرده شده
هر کجا باشم
بر زمین ، دریا و یا دیوار
و هر طور که باشم
زرد ، سبز ، سرخ
رگبرگ های ذهنم هنوز زنده اند
و من این زندگی را
وامدار ِ
" نوازش نگاه های توام "
برچسب:
نویسنده: آراد قاسمیپور